Midden-Kennemerland

Tuinperikelen van Carla

Januari en februari is mijn tuintje kaal en leeg en dan breekt het zweet mij uit want dan denk ik hier komt niets van terecht dit jaar. Dat denk ik overigens elk jaar hoor, dus eigenlijk is er niet aan de hand.

Februari/maart breekt aan en zie, langzaam steken er een paar neusjes uit de grond, een weekje verder komen de tulpen er al aan. Mijn trouwe oude tulpen, ze staan er al 15 jaar in en ik haal ze er nooit uit en ze bloeien zo mooi met hun gele en rode jassen.

WE hebben een zachte winter gehad en dat is merkbaar. In maart heb ik de vlinderstruik gesnoeid op een mooie zonnige dag en de tuin verder opgeruimd, d.w.z. ontdaan van oude takken en blaadjes, terras schoongemaakt enz. Ik was er klaar voor en de tuin ook! Wat een genot als er steed meer groeit en bloeiten als ik nu kijk (inmiddels is het juli) dan zie ik veel kleur en veel bloeiende planten. Natiuurlijk had ik weer eengat waar de akelei heeft gebloeid, maar een 1 jarige in een pot deed wonderen op die plek. Cerinthe had ik gezaaid en dat is zo’n mooi plantje. Vorig jaar augustus dacht ik ik ga ze nog een keer zaaien en jawel hoor de hele winter in bloei gestaan met haar prachtig grijze blad en paarse bloemen. Nu staan ze in de aarde en doen het weer goed. Bij Niek een mooie Tuthonia, Salvia’s en een Leonotis gekocht. Tjonge wat een pracht planten zijn het nu en Leonotis is waanzinnig leuk met zijn bolletjes en oranje kuifjes rondom de bolletjes en hij groeit maar door!

Opeens duikt er ook weer iets op wat ik jaren kwijt was nl de Campanula Latifolia, wat een verrassing!

Mijn kleine tuintje geeft plezier, veel zoemende insecten, het stikt dit jaar van de lieveheersbeestjes, weinig slakken tot nu toe. Straks komt de scharnierplant er weer aan en de tweede bloei van de Ingrid Bergman roos en de Tom Tom roos.

Ik ben veel thuis vanwege Corona, waarschijnlijk net als iedereen is het dus nog meer genieten, plukken, verzorgen en vertroetelen van de plantjes. Vervelen is er niet bij en straks komt de herfst om de hoek kijken en alles gaat weer langzaam aan in slaap en sterft af. Maar tot die tijd blijven we genieten en ik hoop u allen ook.

Carla Beemsterboer-Vos